Cheetah en Kyra staan in hun winter-mode. ‘t Liefst liggen ze de hele dag binnen. Languit in de vensterbank boven de kachel of op de kussentjes op de bank (mag eigenlijk niet).

Kyra lekker aan ‘t luieren….

Tussendoor eventjes wassen

Suffe Cheetah

Omdat ik verwacht dat ik nogal wat ga schrijven over Fenne, heb ik maar een speciale weblog aangemaakt; KLIK HIER voor Fenne’s weblog.

Mijn laptop is trouwens gecrasht. De harde schijf naar de fillistijnen!! Ik wilde toevallig net wat foto’s van de poezen op mijn weblog zetten, en toen *poef* computer uit. Weer proberen op te starten, maar nee hoor. Hij was overleden.
John Paul kwam de volgende dag thuis van ‘t booreiland en ik kreeg de mededeling dat mijn harde schijf toch echt helemaal stuk was en dat betekende dat ik 2 jaar aan foto’s kwijt was. Dat was even balen!! Ik baalde zó erg dat ik er misselijk van werd. 2 Jaar foto’s….. dat betekende dat ik zo ongeveer 1400 foto’s kwijt was, waarvan er ongeveer 1200 van Romy zijn.
Waarom maak ik dan ook geen back-ups?! Tsjongejonge…..

MAAR….. gelukkig…… na nog wat gepruts is het John Paul gelukkig gelukt om alle foto’s en alle belangrijke bestanden van de schijf te halen. Dat gat in de wolken gezien?? Die heb ik erin gesprongen!!!!
Natuurlijk staat nu alles op schijfjes en die bergen we goed op. Niet té goed, want dan ben ik ze straks wéér kwijt.
Ik ben alleen mijn emails kwijt, maar dat overleef ik wel.

Volgende week krijg ik mijn nieuwe harde schijf en dan kan ik weer volop aan de slag!

Vandaag zijn we wezen puppysnuiven bij de familie Elsman in Duiven.

Het was hartstikke leuk!!!!! Alle puppy’s zijn allemaal even lief, zacht, schattig, mooi enz.
Ik ben blij dat ik niet zelf hoef te kiezen, want ik zou er niet uitkomen denk ik.

Ook moeder Floran en de andere 2 honden, Imre en Jessie zijn super lief. Imre en Jessie kijken bijna constant bij de puppy’s of ze nog 1 schoon kunnen likken of iets dergelijks. Floran vindt ‘t allemaal wel best. Lekker makkelijk haha.

We hadden mazzel, want vandaag mochten de pups voor ‘t eerst wat vlees proeven. Ze waren er nog niet zo gek van, maar ze gingen wel even proeven.

Allemaal bij elkaar

Lekker relaxen

Lieffffff

Wat is DAT nou weer voor DERRIE

Even proeven

Mmmm… best lekker. Hey jongens, kom proeven!!

John Paul met pup rood (toen ze net geboren waren , hadden ze gekleurde halsbandjes om)

Ik met pup rood en pup groen

Voor de nieuwsgierigen hier een paar foto’s van Misty.

Net thuis. Misty heeft een rollade op haar koppie.

Deze foto is van vandaag. De rollade is al bijna helemaal geslonken.

Een oog meer of minder maakt Romy helemaal niks uit.

Gisteravond ben ik weer met Misty naar de dierenarts geweest.

Toen ik maandag Misty ophaalde na de operatie had ik haar wel wat zien eten. Niet veel, maar toch wel wat. Dinsdag werd het al minder, dus was ik wat gaan bijvoeren. Ik had een zakje Critical Care mee gekregen met de woorden "ze heeft ‘t niet nodig, want ze eet, maar ze vindt ‘t erg lekker". Dus ik dat spul klaar gemaakt, in een spuitje gedaan en maar prutsen om ‘t naar binnen te krijgen. Wat een gedoe. Ik heb er over de hele dag 4x 6ml in gekregen.

Gister moest ik werken. ‘s Ochtends nog wat gedwangvoerd en gelijk toen ik thuis kwam weer. Amper 6ml kreeg ik er in. Wat een werk. Was er wel een uur mee bezig.
‘t Zat me toch niet lekker. Ik had haar de hele dag niet gezien, dus kon haar ook niet in de gaten houden. Ik had zo ‘t idee dat ze helemaal niet gekeuteld had. Haar darmen zouden toch niet stil liggen…???

Dus, dierenarts maar weer bellen. Verhaal uitgelegd en toch maar even langskomen. Konden wel wachten tot morgen, maar als de darmen stil liggen, kan ‘t snel voorbij zijn.
Bij de dierenarts aangekomen, kreeg ik een warm welkom. Paula, de dierenarts, had even heel hard gevloekt toen ze hoorde dat ik weer kwam met Misty, vertelde ze.
Ze voelde aan Misty’s buik en zei dat haar buik helemaal leeg was…!!!!!! Niks geen verstopping dus. Ze vroeg hoeveel ik gedwangvoerd had. Tja… 6ml per keer. Paula zei dat ze daar 17 (!!) ml per keer geven. Aaaaahhh… arme Misty… ik heb haar uitgehongerd….. Ik moest mezelf geen verwijten maken, want Misty ging daar al etende vandaan, dus dwangvoeren is mij nooit uitgelegd.
Maar nu kreeg ik een cursus dwangvoeren van de assistente. Die 17 ml zat er zo in. Makkie!!
Ze wilden eigenlijk Misty weer laten opnemen om aan te sterken, maar ik wilde haar toch graag mee naar huis. Ik weet nu hoe ik moest dwangvoeren, dus dat gaat mezelf ook wel lukken. Moest vannacht wel om 4 uur opstaan om Misty te voeren, maar goed…. dat heb ik er best voor over.

Paula (dierenarts) vertelde dat Misty een ongelooflijk sterke cavia is. Toen ze daar binnenkwam was ze er best slecht aan toe. In 2 dagen tijd is ze hartstikke opgeknapt. Na de operatie was ze binnen no time weer klaarwakker. Ze was alleen een beetje koud. De assistente had haar een warmte-mat gegeven. Normaal gesproken doen cavia’s er zo’n 6 uren over om bij te komen, maar Misty had binnen een uur alweer wat voer gegeten en zat om zich heen te kijken van "is er nog wat te beleven vandaag?!" Schijnt erg zeldzaam te zijn.

Ik mocht stoppen met de pijnstilling en minderen met de antibiotica. Over 1,5 week moet ik terug komen om te laten zien hoe het hersteld is en ze willen nu graag dat ik iedere dag eventjes bel om te vertellen hoe ‘t gaat.
Dit bezoekje was trouwens gratis. Ik geloof dat Misty het hart van de hele kliniek gestolen heeft. Iedereen is zo begaan met haar.

Ik ben zó blij met deze dierenkliniek. Ik kan ‘m iedereen aanraden. Ik hoorde trouwens wel dat deze kliniek door de inwoners van Schagen "de gooische vrouwen dierenarts" wordt genoemd, omdat ze aardig aan de prijs zijn.  Maar daarvoor in de plaats zit je wel in een kliniek die werkelijk álles heeft. Ga maar eens naar de site en zoek de plattegrond op KLIK HIER VOOR DE WEBSITE.
En na wat gespeur op internet ben ik er achter gekomen dat Paula 1 van de beste dierenartsen van Nederland is.

Kreeg gister bij de dierenarts trouwens 1 van de mooiste complimenten ooit: ik ben een TOPbaas!!

En nu ga ik lekker kruidenhooi voor Misty kopen. Heeft ze wel verdiend. Hopelijk eet ze er ook van….

Vandaag hebben we Misty weer opgehaald. Een piraatje is het nu. 1 Oogje is verwijderd en dichtgenaaid. Het ziet er nu nog een beetje griezelig uit, maar als het haar weer is aangegroeid en de hechtingen eruit zijn, zie je er weinig meer van.

Ze is vanochtend pas geopereerd, omdat ze er lichamelijk toch best slecht aan toe was. Zondagavond werd ik gebeld met het nieuws dat het al een stuk beter met Misty ging; ze at weer goed, keutelde goed, liep weer in het rond en (heel belangrijk) het oog was wat minder gezwollen. Dat was goed voor de chirurgie, vertelde de dierenarts.

En nu zit ze hier in de woonkamer in een kooi. Wil haar goed in de gaten houden.
Vanmiddag zat ze eerst nog wat stilletjes in een hoekje, maar nadat ik haar pijnstilling had gegeven, fleurde ze gelukkig op.

In haar "dossier" van de operatie van vanochtend staat dat "bij lichte aanraking van de oogbol, deze vrijwel direct perforeert". Brrrrrr…. jakkie….!! Het oog was dus echt niet meer te redden.

Ze krijgt nu 2x per dag antibiotica, 2x per dag pijnstilling en 2x per dag oogzalf voor het enige oogje dat ze nog heeft. Deze was namelijk een klein beetje ontstoken. Ik heb ook nog dwangvoeding meegekregen, voor het geval dat.
Ik lijk wel een verpleegkundige als ik aan tafel zit met al die spuitjes!!

Nu zit ik er alleen nog mee dat ik niet zo goed weet wat ik nu met Misty ga doen. Ze gaat niet weg hoor, zo bedoel ik ‘t niet. Nee… Misty wil ik niet kwijt! Ik durf haar alleen nu niet meer te koppelen eigenlijk. En om haar nu alleen te laten zitten, vind ik ook maar niks.
Nu zou ik Ferro (gecastr. beer) bij Misty kunnen zetten, maar dan missen Fleur en Storm hun maatje c.q. leider.
Als Romy wat ouder was geweest, had zij Misty gekregen van me. Hadden we er een gecastreerde vriend voor haar bij gehaald en ze leefden nog lang en gelukkig. Maar Romy is pas net 3, dus dat wordt ‘m niet.

Wat te doen????? Iemand ideeën of tips???? Ik hoor ze héél graag….

Morgen zal ik kijken of ik een paar foto’s van Misty kan maken. Ik twijfel alleen nog of ik ze zal plaatsen. Welk gevoel overheerst bij de lezer?? Het gevoel van "ben wel benieuwd hoe dat eruit ziet" of het gevoel van "jakkes, nee hoor, liever geen foto’s".

Omdat Nina een paar dagen terug overleden is (zie vorige blog), zat Lava alleen.
Ik heb ‘s avonds de kooien goed schoon gemaakt en Lava gekoppeld aan Mystery en Misty. In het begin was het wat vechten, maar niet eens zo erg.

Toch had Misty een beschadiging aan haar oogje. Vanochtend ben ik naar de dierenarts gegaan. Het was niet best! Ik ben denk ik maximaal 2 minuten in de behandelkamer geweest. De diagnose was al snel gesteld; het oogje moet eruit. En snel ook!
Ik moest haar daar laten. Samen met de assistente heb ik haar naar de opname-ruimte gebracht. Ze mocht in een hele grote kooi voor katten. Er was nog genoeg ruimte en anders zou ze in zo’n klein kooitje komen. Ze kreeg een huisje en wat hooi en ze leek er wel tevreden mee te zijn.

Ze wisten nog niet zeker of ze haar vanavond of morgen zouden opereren. Misty zou eerst een injectie met antibiotica krijgen en na deze injectie wachten ze altijd 12 uren. Ze wilden afwachten hoe ze hierop zou reageren.

Om ongeveer half 8 vanavond werd ik gebeld. Ze hadden nog niet geopereerd. Ze had vanochtend de injectie met antiobiotica gehad. Toen ze later keken vonden ze toch dat ze uit zichzelf te weinig at en ook te weinig keutelde, dus ze heeft een middel gekregen om de darmen te stimuleren en wat dwangvoeding. Dat vond ze heerlijk, vertelde de assistente!
Ik had niet tot na het weekend moeten wachten, want dan was het waarschijnlijk al te laat geweest.

Ik geloof dat Misty nu vanavond ook weer antibiotica heeft gehad en morgenvroeg krijgt ze weer. Morgenmiddag wordt ze geopereerd en als alles goed gaat, kan ik haar morgen in de namiddag ophalen.

Ik vind ‘t zo zielig. Misty woont al ruim een jaar tevreden samen met Mystery. Ik stop Lava erbij en nu zit ze kantje boord bij de dierenarts.

Gelukkig morgen genoeg afleiding. We vieren de verjaardag van onze dochter Romy en mijn eigen verjaardag.

Morgen meer nieuws……. duimen jullie mee op een goede afloop?

Vannacht is Nina overleden.

Gister ging het ineens heel erg slecht met haar. Je kon echt zien dat ze het moeilijk had. Een aantal weken terug ging het ook al eventjes slecht. Precies op ‘t moment dat ik met haar naar de dierenarts zou gaan, leek ze weer helemaal beter. Ze stond weer bij de tralie’s op, weepte weer als hardste en sprong vrolijk door haar kooi.
En nu ging het ineens zó slecht. Heel zielig. Klinkt misschien een beetje raar, maar ik gunde het haar gewoon om dood te gaan.
Vandaag zou ik met haar naar de dierenarts gaan, maar dat is dus niet meer nodig. Toch was ik liever wel naar de dierenarts gegaan, want wie weet hoeveel pijn ze nu wel niet geleden heeft…

Gisteravond voordat ik naar bed ging, heb ik haar nog een dikke knuffel gegeven en heb ik haar nog van top tot teen bekeken. Ik zag niks verdachts.
Vanochtend bekeek ik haar weer helemaal en zag ik dat ze bij 1 van haar tepels een beetje bloed had. Ik vraag me echt af hoe dat kan. Zou Lava dat gedaan hebben (Nina en Lava woonden samen)?? Of zou ze uitgedroogd zijn?? Of misschien een melkkliertumor?? Vind het heel raar.

Ondanks dat ik wel verwachtte dat Nina eerdaags zou gaan hemelen, was het vanochtend wel even slikken.

Nina is zo’n anderhalf jaar terug bij ons komen wonen. Ze kwam bij Simone van Caviastal Ferro vandaan. Daar komen ook Ferro, Fleur en Mystery vandaan. Nina had bij Simone een nestje gehad en bij de eigenaar daarvoor ook al een aantal nestjes. Bij ons mocht ze van haar oude dag gaan genieten. En dat heeft ze zeker gedaan!!
De leeftijd van Nina was gokwerk. Maar ze zal nu zo ongeveer 5 jaar geweest zijn.

Ik heb Nina in een schoenendoosje gelegd en daarna heel oneerbiedig in de groene container gelegd. Ik wist het anders ook niet. Onze tuin is helemaal bestraat namelijk.

Rust zacht Nina….

Vannacht is onze hond geboren!!!!

Ik zag gister op de website van "Friese Stabij Kennel van ‘t Buske" dat de temperatuur van moederhond Floran aan het dalen was. Dat schijnt een teken te zijn dat puppy’s bijna komen. En ja hoor…. vannacht is Floran bevallen van 7 pups. 3 Reutjes en 4 teefjes. 4 TEEFJES!!!!!
Ik heb zowat de hele dag naar de foto’s zitten kijken. Vind ze allemaal even mooi. We moeten maar eens zien welke pup er bij ons wil wonen en welke pup het beste bij ons past.

Nog een week of 8 wachten en dan zijn we eindelijk van ‘t wachten af. Gelukkig staan de feestdagen voor de deur. Die tijd gaat altijd zó snel voorbij.

Een hoopje puppy’s

Lekker drinken bij Mama Floran

1 van deze 4 wordt ‘t……….

***UPDATE***
13 november gaan we voor het eerst kijken bij de puppy’s!! Nu al zin in.

Als eerste moet ik even melden dat ik volgende maand jarig ben
(7 november). Mijn moeder belde vorige week en deed heel vaag aan de telefoon. Ze had het over "moet met toestemming van John Paul", "als je ‘m krijgt", "ik mag ‘t nog niet zeggen" en zo nog een paar hele nieuwsgierig-makende uitspraken. John Paul was er op dat moment niet.
Ik had wel in de gaten dat het over mijn verjaardag ging.

Later belde John Paul mijn moeder terug en volgens hem had mijn moeder alleen een vraag over haar email. Jaaa….. túúúúúúúúrlijk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En dat moet ik geloven???????? Ik ben misschien een beetje gek, maar zó gek nou ook weer niet.

Maar gek werd ik wel in de dagen erna. Verschrikkelijk gek!!
Och man… ik dacht er dag en nacht aan. Wat zijn die 2 toch aan ‘t bekokstoven. John Paul probeerde ik uit te horen, maar dat lukte niet echt.
Op een gegeven moment gaf hij een zogenaamde hint; we moesten binnenkort ergens heen om een maat op te nemen.
"Oh nee hè…. we gaan niet trouwen toch…" was mijn antwoord. "Nee natuurlijk niet", kreeg ik terug (verder houden we wel van elkaar hoor haha).
"Dan krijg ik een ring. Of in ieder geval een sieraad" zei ik toen en in mijn hoofd dacht ik "gatverdamme, ik wil helemaal geen ring".
Ik was warm, zei mn vriend. Of koud…..
Ja, daar schiet ik echt weer heel veel mee op maar niet heus.

Ik had wel een vermoeden. Of tenminste…. ik hoopte ergens héél erg op. Maar durfde ook weer niet teveel te hopen, want als dat het nou niet zou zijn, zou het zo’n telleurstelling zijn.
Met mezelf had ik afgesproken het maar te laten rusten. Uit John Paul kreeg ik ‘t toch niet te horen en uit mijn moeder al helemaal niet. En ik wilde het dan wel heel graag weten, maar wilde de verrassing ook weer niet verpesten. Moeilijk, moeilijk, moeilijk……

Op een avond zat ik met John Paul in de auto en toen kwam het hoge woord eruit, onder het mom van "dan ben ik van dat gezeur af" en "dan kun je van de voorpret genieten".

Mijn vermoeden/hoop was goed…….
Er komt EINDELIJK een pup bij ons in huis!!!!!!!!!!!! Een Friese Stabij.

We staan nummer 1 op de wachtlijst van de Nederlandse Vereniging van Stabij- en Wetterhounen en zouden in principe volgende week al gebeld worden dat er een pup voor ons geboren is.
Maar nu kwam ik erachter dat er een hele mooie teef drachtig is van de allermooiste reu! Deze reu "ken" ik van een forum en is zó mooi. Ik heb met de vereniging gemaild en wij staan nu gereserveerd voor die puppy’s.
1 Teefje is al besproken, dus er moeten wel minstens 2 teefjes geboren worden!! Duimen jullie met ons mee?????? 30 Oktober is ze uitgerekend, dus als het goed is, loopt er hier begin januari 2008 een leuke pup rond. 

En nu???? Nu lees ik alles wat los en vast zit over zindelijkheid, benchtraining, opvoeding enz., sta ik in de dierenwinkel prijzen te vergelijken en ben ik aan ‘t uitzoeken wat het allerbeste voer is. Ook leuk hoor!! Net alsof je zwanger bent. 

Om de toekomstige ouders van (hopelijk) onze pup te bekijken en alles te volgen KLIK JE HIER!!
Klik daarna op "gefokte nestjes" en dan is het ‘t Lútsen-nest.
Mocht er nou maar 1 teefje geboren worden is er geen man over boord hoor, dan wachten we rustig op het nest erna.